Van de week had ik een post op deze site staan over Snoop dogg. Eigenlijk iets wat niet echt op deze site thuishoort, maar wat jullie niet wisten, en ik wel, is dat ik in optie stond om Snoop dogg in Wisseloord op te nemen. Samen met Willie Nelson ook nog….niet te geloven toch? Tegen de tijd dat jullie dit lezen is het alweer voorbij, maar ik zal kijken of ik tijd heb gehad om foto’s te maken. Meer info over gebruikte apparatuur ga je zeker horen…
Voor mijn werk kom ik op allerlei plaatsen. Kerken, concertzalen, clubs, feesttenten, musea, congressen, studios, homestudios, theaters, noem maar op. Vandaag (donderdag 17-4-2008) ben ik op een bijzondere lokatie: de gevangenis in Veenhuizen. Esther Hart geeft daar een optreden dat ik samen met Tijmen Zinkhaan en Peter Thissen opneem voor de NCRV. Wel bijzonder, want dat gebeurt niet vaak. Wie de meeste bekendheid heeft verkregen door een bajesconcert te geven moge duidelijk zijn: één van m’n helden, Johnny Cash.
Er komt best wat kijken bij zo’n concert. Er is een Eurosound mobile bij, dus die wordt eerst helemaal uitgepluisd op inhoud, er zal maar iemand inzitten die er niet in hoort. Dan kom je in een sluis terecht, dus de deur achter je gaat eerst dicht voordat de deur voor je open gaat. Ik moest ook een ID meenemen, kijken of ik wel echt Sven Lens ben natuurlijk. En dan maar kijken hoe we de bekabeling naar binnen krijgen zonder dat er ergens een deur open blijft staan. Alles onder toeziend oog van de bewaking uiteraard. En dan er weer uit, weer die hele mobile checken, wie weet ziet er een boef in een luik. En dan weer naar huis, effe 150 km rijden….
Wat wel “leuk” was: ik lees graag over nederlandse waargebeurde misdaad, en ik kwam “bekenden” tegen in het publiek!
Althans, dat vindt ik. Ik probeer altijd zoveel mogelijk vakbladen te lezen om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen in de audio-markt. Interviews zijn vaak te gek, reviews van apparatuur ook, maar dat blijft toch vaak een kwestie van persoonlijke voorkeur. Ik heb het al es eerder gezegd: Don’t believe the hype. Wat de een verschrikkelijk vindt klinken, vindt de ander te gek. Luister dus altijd eerst zelf naar apparatuur ipv het blind te kopen.
Anyway, de bladen die ik het meeste lees, online, of gewoon van papier, zijn:
De ongekroonde koning van de hiphop heeft een poosje geleden aangekondigd dat ie niet meer de standaard hiphop plaatjes wilde maken, uitgekeken op wat ie zelf opnieuw heeft uitgevonden. Nu is rock, of RAWK, aan de beurt. Geloof het of niet, maar Snoop dogg gaat van de rap en gaat rocken, HELL YEAH! Ik ben effe gaan googlen, en kwam uit bij het volgende stuk. Check ook effe de MP3 onder aan het artikel, het klinkt echt goed!
Wie kent em niet, of althans, wie kent de klank niet. Een van mijn favoriete instrumenten qua sfeer is de Theremin. Tegenwoordig vervaardigt door Moog music, en kost grofweg zo’n 350 euro. Eigenlijk niet veel, maar vaak teveel om het ding zomaar te kopen. Toch staat ie hoog op m’n wishlist, dus wie weet maak ik er binnenkort de buren gek mee!
Check, en voor LUISTER er hier naar, en check em hier op Youtube…
Neve heeft na zeker een jaar niets aan hun oude site te hebben gedaan eindelijk een nieuwe site op het net….
Check em hier…
Vandaag werd ik maar weer es met mijn neus op de feiten gedrukt: Wat mijn vrienden, bekenden en collega’s als werk mijn werk zien, is voor mij helemaal geen werk. Werk is voor mij van 0800 tot 1730 op een plaats je werk gaan doen, zonder dat daar veel passie bij komt kijken. Werken is je werk doen, niets meer en niets minder, en proberen je best te doen, er proberen schik in te hebben, zoveel mogelijk geld verdienen, om vervolgens s’avonds bij het belangrijkste deel van je leven te zijn, je gezin, je thuis, je hobby’s…..
Ik voel het anders. Ik noem het werken, maar eigenlijk ben ik zo blij met wat ik doe, dat het een veredelde vorm van genieten is geworden. Elke dag doe ik dingen die ik leuk vind, en ga nooit met tegenzin naar mijn werk. Als ik al met tegenzin ga, heeft dat niets te maken met het werk wat ik moet doen, maar met de verkeersdrukte waar ik doorheen moet om bij mijn werk te komen of zoiets als dat. Ik heb werkelijk nooit last van stress, hoogstens van gezonde spanning voor een grote klus met een grote artiest. Het voelt meer als een passie voor de dingen die ik wil doen. Ik werk eigenlijk nooit als je het goed beschouwt. Uit een goed geklaarde opdracht kan ik soms net zoveel voldoening halen als een avond gezellig met vrienden in de kroeg zitten.
Het mooie aan dit verhaal is, dat bijna alle collega’s om me heen, leuke en niet leuke, allemaal diezelfde drive, passie en liefde voor dit vak hebben. Ik denk dat al die collega’s een soort dankbaarheid hebben dat ze dit kunnen doen, ondanks dat het soms loodzwaar is door de nachten die je door moet werken, ondanks het ritme dat nooit hetzelfde is, ondanks dat niemand van ons er rijk van wordt.
Waar ik het meeste geluk mee heb, is dat ik een vriendin heb die dat begrijpt. Er zijn al weinig mensen die bovenstaande écht begrijpen, maar zij begrijpt het en dat is mij alles waard. Zonder goede thuisbasis, en zonder vrienden, ben ik nergens. You know who you are!
Al een poosje heeft Neutrik een handige 3 polige XLR connector op de markt, de XLR convertcon. Superhandig, want hij is zowel male als female, en dus sta je nooit met de verkeerde connector in je handen. Gewoon even de femalekant achteruitschuiven, en je hebt een maleconnector. Simpel, maar zoals met alle goeie ideeen: bedenk het maar. Neutrik heeft al een heleboel goeie dingen bedacht trouwens, denk maar aan o.a. de powercon, de speakon en nog veel meer.
Check de convertcon hier…
….en het was gaaf! Wat me, naast het 3- dimensionale effect nog het meest opviel was de scherpte van het beeld. Bioscoop (film)beeld ziet er doorgaans niet heel scherp uit, beetje vergelijkbaar met analoge en digitale audio bedenk ik me nu, maar dit beeld was haarscherp. Met een bril op, maar niet zo’n rood-groene zoals vroeger, maar een stevige variant gevuld met een soort polaroidcellen. Heel interessant.
Echt een aanrader om te gaan, want je kunt veel techniek in beeld zien. Vooral de drumkit van Larry Mullen jr. komt heel mooi en zuiver over, zowel op beeld als qua audio, en je ziet (in 3D!) de microplaatsing goed. Niets bijzonders trouwens, een B52 voor de kick en een SM91 er in, 421′s voor toms (en wat shure clipjes waarvan de naam me ontgaan is),SM57′s op de beatrings, en AT’s op overhead, dacht ik.
Alles wat ze spelen zijn greatest hits, dus genieten maar! Volgende week ga ik weer, dan met een collega.
Al een poosje wil ik er heen, maar het kwam er niet van….maar vanavond ga ik naar U23D. Schijnt een te gekke belevenis te zijn, met zo’n groen-rood brilletje op in de bioscoop zitten en je voelen alsof je naast Bono en het Randje op het podium staat….Ik laat het jullie weten.
Check de site hier…
