Mixen zijn gepimpt

Ik kreeg vandaag een mailtje met daarin een link naar een mp3. Of ik commentaar wilde geven op de mix van dat stuk. Eerlijk gezegd klonk het niet als een mix, maar als een opname die in balans stond. Dat klinkt normaal, maar dat is het, in alles behalve klassieke muziek, niet. Bij klassieke muziek (en soms jazz ook trouwens) benader je zoveel mogelijk de waarheid, althans, dat is wat het meest gebeurt.

Een mix, volgens mij, is een supervette, gepimpte versie van een opname die eigenlijk niet veel met de originele opname te maken heeft. Ik bewerk in elk geval altijd bijna alles tot dat elk element op zichzelf vet klinkt en lekker in de mix ligt. Het wil trouwens niet zeggen dat als een instrument solo lekker klinkt, het in de mix dan ook goed klinkt, dat heeft met allerlei factoren te maken, maar daar loop je vanzelf tegen aan. Er worden niet voor niets zoveel compressors, limiters, galmpjes, delays, harmonizers, gates, distortions, en nog veel meer dingen gebruikt om een mix te maken tot wat ie is.

Wat het handigst is maar wat een hoop mensen toch steeds weer vergeten is om jouw mix te vergelijken met een andere mix, bijvoorbeeld van een cd die je te gek vindt klinken. Wel lekker als de stijl van de cd overeenkomt met die van jouw mix natuurlijk, maar het is niet eens noodzakelijk. Maar het geeft je wel een idee van hoe veel laag, mid, hoog er in een te gekke produktie zit, hoe breed het klinkt, hoeveel compressie er is toegepast, hoe hard een stem klinkt tov de muziek etc…Een goeie leidraad.

Als je er over nadenkt: een mix heeft eigenlijk NIETS met “de waarheid” te maken, want wat is die waarheid dan? ingedubte gitaren, vocals, toesten wat dan ook, geen compressie, een drumstel wat door close-miking zo dood klinkt als een zak uien. Luister es naar oude Led Zeppelin albums. De drums van John Bonham klinken daar gigantisch, en eigenlijk nog best zoals je ze live zou kunnen horen als je er bij had gestaan op een afstandje. Je moet er gewoon zelf iets vets van maken. Toch? En vergeet niet: Het begint bij het liedje. Een slecht liedje gaat nooit lekker klinken. Een goed liedje kun je bijna niet slecht laten klinken. Een goed liedje met een goed arrangement dat door goede muzikanten geweldig is ingespeeld kun je te gek maken zonder al te veel moeite, het komt dan alleen aan op smaak en wat je er mee doet. En de enige manier waarop je het onder de knie kunt krijgen is door het veel te doen. En dan nog: elk liedje is anders…het blijft puzzelen, en ik leer elke keer weer van het liedje dat ik moet mixen. Maar wel gaaf.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *